DESTPÊK | DAXUYANI| DOSYA| FORUM| ANONS|PRENSIP | E MAIL | ARŞÎV | WEBMAIL

Uludere´nin ilk düğmesi



Kurdinfo:10:28 - 5/6/2012

Başbakan, Uludere’de ilk düğmeyi yanlış ilikledi. Mağdurlara değil, faillere destek verdi.


Kibri ve her durumda haklı olduğuna duyduğu aşırı inanç, Başbakan Tayyip Erdoğan'ı bütün eleştirilere kapalı hale getiriyor

Uludere katliamı, Mümtaz’er Türköne’nin de dediği gibi “AKP hükümeti için bir ‘bataklığa’ dönüştü; bu bataklığı hükümet kendi eliyle yarattı ve Türkiye’nin vicdanı hükümetin bu bataklıktan elini kolunu sallayarak çıkmasına izin vermiyor.”

Uludere, Kürtler için derin bir travmadır. 34 insanın katledilmesi, birbirine karışmış ceset parçalarının dağ başlarından toplanması ve cenazelerin katırlarla taşınmasında ortaya çıkan tablo -sadece Uludere’de yakınlarını kaybedenlerde değil- bütün Kürtlerde sarsıntı yarattı. Kürtlerdeki “Sadece Kürt olduğumuz için başımıza her türlü felaket geliyor; katlediliyoruz, öldürülüyoruz” algısı, bu katliamla yeniden üretildi ve pekişti. Uludere, bir kimlik ve onur sorununa dönüştü.

Bu derece ağır bir sarsıntıyı atlatabilmenin aslında tek yolu vardı: Kürtleri ve tüm kamuoyunu tatmin etmek. Bu da, lafı dolandırmadan yapılan vahim hatanın kabulünü, acının paylaşıldığını içeren açık bir özür beyanını ve kısa sürede tamamlanacak etkin/adil bir soruşturmayı gerektiriyordu. 

Yanlış tercih
Hükümete düşen “vuranın değil vurulanın yanında olduğunu” göstermesiydi. Yarayı sağaltacak süreç ancak bu şekilde başlayabilirdi.
Fakat hükümet farklı bir yol tercih etti. Önce kadim devlet refleksini gösterdi. Başbakan, olayla ilgili gerekenin yapıldığını belirtti ve gitti Genelkurmay Başkanı’na teşekkür etti. AKP, olayın dallanıp budaklanmasını istemiyordu. Ne var ki, konuşulması engellenebilecek bir acı değildi bu. Ne kadar güçlü olursanız olun, herkesi her zaman susturamıyorsunuz. Nitekim her kesimden insan -yanlarında olduğunu göstermek için- Uluderelilerin taziyelerine katıldı, hissettiklerini topluma aktardı, acıyı ortaklaştırdı ve herkesi bir vicdan muhasebesine zorladı. Bu arada katliamla ilgili birçok bilgi medyaya yansıdı ve dolayısıyla Uludere’nin gündemden düşmesi imkânsızlaştı.

Bunun üzerine AKP, “olayla ilgili adli ve idari soruşturmalar başlatılmıştır, herkes bunların sonucunu beklesin” klişesine sarıldı. Lakin aradan 5 ay gibi bir süre geçmesine rağmen “Olay nasıl gerçekleşti, emri kim verdi, sorumlular hakkında ne tür işlemler yapıldı?” gibi en basit soruların cevabı dahi bulunamadı. AKP, süreci uzatmak, konunun unutulmasını sağlamak ve üzerini örtmek istiyordu. Bu da olmadı. WSJ’nın haberinden sonra tüm tartışmalar Uludere’ye kitlendi ve dahası AKP içerisinde de farklı sesler çıkmaya başladı. AKP Sözcüsü, AKP’li İçişleri Bakanı’nın açıklamasını “insani bulmadığını” söyleme noktasına geldi.

Başbakan, bu kez partisine konuşma yasağı koydu ve en ilkel milliyetçi/ırkçı söylemleri esas alan bir duruş sergilemeye başladı. Öldürülenlerin “kaçakçı” olduğunu belirtti, “onlar hiç mayınlara basmıyorlar” diyerek de PKK’li olduklarını ima etti. PKK’nin katlettiği masum insanlar ile Uludere’de katledilenleri karşılaştırdı; böylece ölümlerini normalleştirmeye çalıştı. Başbakan, insanlarda adeta “Uludere’de öldürülenleri PKK’nin öldürdüklerine sayın” hissiyatını uyandıran bir politik dil kullandı. Bunun son derece ürkütücü olduğunu belirtmeye gerek yok sanırım. 

Farklı görüşler
Peki, AKP/Başbakan’ın bu politikayı yürütmesinin altında yatan neden ne? Çok sayıda görüş var ortalıkta. Kimi olanları geçirdiği hastalık ve ameliyat sonrası Başbakan’ın psikolojik durumunun bozukluğuna bağlıyor. Kimi, katliam emrinin bizzat Erdoğan tarafından verildiğini iddia ediyor. Kimine göre, TSK ile kurulan yeni iktidar bloğunun üzerine gölge düşürmeme düşüncesinin asıl etken olduğunu söylüyor. Kimileri ise, Başbakan’ın -yarı başkanlık veya başkanlık formunda- Cumhurbaşkanı olmak istediğini ve bunu garanti almak için milliyetçi hissiyatlara seslenen bir siyasete demir attığını belirtiyor.

Bunların bazıları da doğru olabilir, hepsi de. Benim kanaatim şu: Başbakan ve AKP’de, çoğunluğun desteğini arkasına almış olmanın verdiği bir kibir ve “mutlak haklılık” duygusu var. Erdoğan, yanlış yaptığını/yapabileceğini kabul etmiyor. Her durumda haklı olduğuna duyduğu aşırı inanç, Erdoğan’ı bütün eleştirilere kapalı hale getiriyor. Eleştiri “istismar etmek, partiyi yıpratmak” olarak kodlanıyor, iktidarın faaliyetlerinin sorgulanmasından duyulan rahatsızlık hemen açığa vuruluyor. AKP’ye yakın çevrelerden gelen eleştirilere bile tahammül edilemiyor ve -son Ali Akel örneğinde olduğu gibi- eleştiri yapanların sesi kesiliyor.

AKP’nin Uludere politikasının da böyle okunabileceğini düşünüyorum. Başbakan, Uludere’de ilk düğmeyi yanlış ilikledi. Mağdurlara değil, faillere destek verdi. Başbakan’ın özür dilemesi, bu ilk adımından başlayarak tüm bir Uludere politikasının ve hatta Uludere’ye sebebiyet veren devletçi-milliyetçi paradigmanın yanlış olduğunu kabul etmesi anlamına gelir. Bu, Başbakan’a ağır geliyor. Hatasını itiraf etmeyi ve bundan dolayı açık bir özür dilemeyi tasavvur edemiyor. Ekranlardan ve gazetelerden sürekli olarak hatasının afişe edilmesini ve özür talebinin dillendirilmesini hazmedemiyor. Bu nedenle eleştirilere yüksek dozda tepki veriyor ve tehditvari bir dille medyadan konuyu kapatmasını istiyor. 

Toplumsal doku harap
Başbakan’ın bu tavrı, hayırlı bir sonuç vermez, tersine iki açıdan sorunları büyütür: İlki, Kürtlerdeki travmayı daha da derinleştirmesi. Başbakan’ın katliamın gerçekleşmesinden köylüleri sorumlu tutan, katliamı normalleştiren ve meşrulaştıran her sözü toplumsal dokuyu harap ediyor. Yanılıyor olabilirim ancak bir düşüncemi paylaşmak isterim: Görebildiğim kadarıyla Kürtlerin önemli bir kesiminde -buna AKP’ye oy verenler dahil- Başbakan’ın diğer Müslüman halkların acılarına karşı duyduğu hassasiyeti, Kürtlerin acılarına karşı göstermediği yönünde bir algı var ve bu giderek güçleniyor. Filistinli çocukların katli karşısında haklı olarak dünyayı ayağa kaldıran Başbakan’ın, Ceylan Önkol’un bombayla parçalanması veya Uğur Kaymaz’ın kurşunlarla delik deşik edilmesi karşısında tek bir laf etmemesi, Kürtlerin hafızasında telafisi zor yaralara sebebiyet veriyor. Uludere politikasının bu yarayı daha fazla kanattığını düşünüyorum.
İkincisi, bütün bir politik ortamın zehirlenmesi ve politikaya otoriter bir dilin egemen olması. Karşılıklı “kalleş” ithamlarının havada uçuştuğu, “kirli kan-temiz kan” gibi açıkça ırkçı söylemlerin rahatlıkla kullanılabildiği bir ortam var bugün Türkiye’de. Türkiye’deki toplumsal fay hatlarının daha fazla kırılmasına yol açan bu ortamdan bir an önce sıyrılmak gerekir. Siyasetin müzakereye açık ve demokratik bir havayı teneffüs etmesine ihtiyacı var. Aksi takdirde ne Kürt meselesi çözülür ne de anayasa yapılır! 


Radikal 2 / 03/06/2012
VAHAP COŞKUN:  Dicle Üni.




 0     MESAJLARINIZ ( Mesajên we)


 


 NÛÇEYÊN DAWÎ

Gazeteler Öcalan´ın tüm Türkiye´ye yaptığı çağrıyı menşetlerine taşıdı
08:53   22/3/2013
 Diyarbakır´daki Nevruz kutlamalarında Abdullah Öcalan´ın "Artık silahlar sussun, fikirler ve siyasetler konuşsun" çağrısı gazetelerde geniş yer buldu
Newroz Pîroz be!
21:04   21/3/2013
 Siverek Newroz Nostaljisi
Öcalan: "Bizi bölmek ve çatıştırmak isteyenlere karşı bütünleşeceğiz"
20:27   21/3/2013
 PKK lideri Öcalan’ın BDP tarafından 21.03.2013 te Diayrbekir’de düzenlenen Newroz mitinginde okunan mesajının tam metni
Li Navenda Kurdî ya Siwêregê pîrozbahîya 8ê Adarê...
17:01   10/3/2013
 8ê Adarê roja jinên kedkar û jinên kurd
Sene 1921: Koçgiri isyanı, Alişer ve Zarife
11:49   10/3/2013
 Hareketin fikri önderi ise KTC üyesi olan Baytar Nuri Dersimi’ydi.
Mir Bedirxan Üzerine Düşünceler
11:46   10/3/2013
 1839 da, Nizip’de meydana gelen, İbrahim Paşa-Osmanlı-Savaşı çok önemli bir dönüm noktası olmuştur.
´Petrol Kürtlere bağımsızlık getirecek´
17:31   8/3/2013
 İngiliz Independent Gazetesi, petrolün Iraklı Kürtlere bağımsızlık vereceğini savundu
DTK dan DDKD ye Ziyaret
16:25   7/3/2013
 DTK Eşbaşkanları Aysel Tuğluk ve Ahmet Türk, DTK Daimi Meclis üyesi Seydi Fırat, Amed´de bulunan DDKD, KADEP, ÖSP, Azadi İnisiyatifi ve HAK-PAR´a sürece ilişkin bilgi alışverişinde bulunmak ve sürece katkılarını istemek amacıyla ziyaret gerçekleştirdi.
Çaycidan al haberi
14:36   7/3/2013
 Çay ocağını ona bıraktığımda elinde kalın bi dosya vardı, okuyup gülüyordu.
”Kosova için işleyen mekanizmalar, ne Filistinliler ne Kürtler için işliyor”
14:34   6/3/2013
 Ortadoğu´da işler hak ve sorumluluklar üzerinden değil, hibe ve sadakat üzerinden yürüyor
´Kürdistan bugün Türk milliyetçiliğinin işgali altındadır´
20:54   4/3/2013
 Kürt sorunu, Kürdistan’nın Kemalizm tarafından sömürgeleştirilmesi sorunudur