firatkaya1@gmail.com
O bir çocuktu...
Çıplak ayaklarıyla yol alırken
karanlığın ortasında;
sadece Ay'ı takip ediyordu bedeni.
Göğe yükselen sesiyle
gözlerini kırpmadan yakarıyordu.
Yüzünden dökülen her bir damla ;
hırçın ve öfke doluydu ...
hiçbirşeye anlam veremiyor;
sadece haykırıyordu...
yaşanan cehennemin ortasında kimsesiz....
sahipsizdi...
acıya bulanmış elleriyle haykırıyordu.......
yere düşen yangın
yüreğinde bitiyordu ...
çığlıkları alevlerin utanan rengini söndüremiyor...
çaresiz, küllerini savuruyordu...
o bir çocuktu...
10.01.2008 |
