| Firat Kaya |
Arşiv |
Dicle artık kan ağlamasın diye….Tüm talihsizliklere, akan kana, acımasızlıklara, bitmelere bitirmelere, her daim akan gözyaşlarına dayanamayan bu kadim şehirler kara bulutlarından arınmak isteyip , aşk için baharı yaşamak istiyorlardı…En güzel yeşili en güzel gök mavisini en güzel esintiyi yaşamak yaşatmak gibi özlemleri vardı.....Ağaçların bu kadar yeşil olduğunu ne bu şehirler biliyordu nede bu şehirlerde yaşayanlar hiç fark etmemişlerdi bile.. Doğa aşk için en güzel yeşilini yeşertmişti....Dicle artık kan ağlamasın diye...Fırat karabasan köpürmesin diye... Bereketlerini yarım kalmış yada hiç yaşanmamış sevda adına artık akıtmak istiyorlardı....
Kızları vardı bu şehirlerin ve erkekleri.... Kendilerini hep ertelemiş çocukları vardı...Doğa cömertliğini bu çocuklardan çok uzakta tutmuştu... Bir bilinmeze nefeslerini yitirmek için, yok olmak için, ertelenmişliklerini bir daha yaşamamak için ölüm insafsız kıyafetini giydirmişti daima onlara... Bir değer uğruna ölebilmenin kudretini yaşıyorlardı...Böyle vazgeçiliyordu güzel olandan... Doğru olanın bu olduğuna inanarak....Bitmeyen sadık sadakatlarıyla...
Şüphe bile yormadan inandıkları uğura doğru koşarcasına gidiyorlardı...Dönmemek üzere gidiyorlardı...Bu şehir yine gidenlerin ardından karalarını bağlayacak daha çok eskiyecekti...
Ama inanılan eğer değersizlik oluvermişse....Yada değerler kullanılıp harcanıyorsa... Ertelenmiş hayat, candaki cesur soluk, pırıl pırıl güzellikler bir hiç uğruna kıyılmış olmaz mıydı... Tükenen gencecik cesur solukların kanlarına ekmek bandırıp besleniliyor, siyaset yapılıyorsa....Ve hatta kendisi kadar onurlu kardeşlerinin kanını akıttıracak kadar tüm güzelliklerini kirletiyorsa....Neden durulur hala...Kime sığınılır hala..Görmek için kaçıncı bir göze gerek duyulur, duymak için hangi ses beklenir...
Özgür olmak ancak ve ancak gerçeğin peşinde gitmekle mümkün olur bu bilinmez mi...Ve bu uğurda var olabilmektir gerçek....Içinde bulunduğun hakimiyet çarkıfelek misali yanar dönerse çıkmalı bu çemberin içinden... Bir karanlık uğruna zarar ziyan olacaksan git kardeşim, yapma böyle...Küstürme bu şehirleri... Karanlığın, bilmezin kirli savunucusu olacağına şehrinin sarhoşu ol....Güzelliğini yitirmemiş olursun... Ne ölmüş olursun ne öldürmüş...yetmez mi ölen arkadaşların can yoldaşların...Yetme mi yani... Bakın hep biz ölüyoruz...Ve aynı zamanda öldürüyor... Kendimizi mi bitirmek istiyoruz ne... Kime hizmettir bu böyle… Bilincimizi önce kendi özgür irademizi oluşturmakla mümkün kılabileceğiz… Sonra savunacağımız örgütlülüğün kendimiz kadar özgürlükçü ve gerçek olabileceğini anlayabileceğiz.…Bir bilinmeze ibadet kahırdır yazıktır ve köleliktir….
Biliyorum bu kelimeleri satılmışlıkla ifade edeceksiniz yine… ama kendinize dürüstçe şunu da sormalısın ya değillerse…Ya satılmış değillerse…olması gerekeni engelliyor taşeron hesabı kullanılıyorsan… Kralın çıplaksa ve sen bunu söyleyemeyecek kadar uzaklaştırılmışsan kendine…Yeniden gözden geçirmeli kendini ve duruşunu… birlikteliğimizi doğruluk üzerine geliştirelim…Iç kavgalardan, en büyük benim, dediğim dedik ucu bilinmez sultalardan uzakta…Suya sabuna dokunarak söz sahibi olabilmek , gerçeğin yılmaz savunucusu olmak, değerleri korumak kollamak, bu şekilde iç dinamiklerimizi besleyip güçlendirerek uygun zeminde siyasallaşmak acilen kaçınılmazımız olmalıdır... Erdemler üzerine yeniden inşa sürecinin Kürtlere boyut kazandıracağını inanıyorum… Bu şehirlerde bunu sağlayacak insanların olduğunu biliyorum…seslerinin gittikçe büyüdüğünü de görebiliyorum…
26/04/2006
|
|