Cemil Murad

Arşiv

Rapor Kürd'lere güvenli bir alan oluşmasına mani oluyor


Baker-Hamilton liderliğindeki, Irak Çalışma Grubu'nun 9 ayda hazırladığı ve dünyaya sunduğu 142 sayfalık raporda, birçok değerlendirmenin gerçek dışı ve uygunsuz olduğu görülüyor. Bu zaman içinde yürütülen çalışmalarda Kürdistan bölgesine gitmedikleri gibi kurdlerle de görüşmedikleri yapılan resmi açıklamalardan anlaşılıyor.

Rapor, aynı zamanda “tartışmalı” bölgelerden Kerkük'ün statüsünün tayin edilmesini öngören anayasanın 140'ıncı maddesinin uygulanmasının geciktirilmesini öneriyor.

 

Tüm gecikmelerin ciddi sonuçlar doğuracağını ve kurd halkı tarafından kabul edilmeyeceği gibi rapor başlı başına Irak'ın bütünlüğünü savunuyor. Daha otonom bir Kürt bölgesine destek vermiyor. Türkiye, Suriye ve İran gibi ülkelerle yakın işbirliği istiyor. Tüm bunlar bu ülkelerin savunduğu hedefler. Rapor hiçbir komşu ülkenin bölünmüş ve çok zayıf bir Irak istemediğini açık bir ifadesidir. Raporda Türkiye'nin Irak hükümetine destek verebileceği, bu sayede Kürt bölgesinin tam otonom olmasını engelleyebileceği ve kuzey kurdlerine güvenli bir alan oluşmasına mani olabileceği de tespit ediliyor. Bu raporda Irak'a yardım edecek uluslar arası güçte Suriye ve İran'dan da aktif bir şekilde faydalanılması gerektiği tekrarlanıyor. Bu ülkelerin ABD ile olan ‘düşman' ilişkisi kabul edilmekle birlikte ön koşul olmaksızın bu ülkeler ile diplomasi gerektiği de belirtilmektedir.

 

Rapor sadece komşuların değil, uluslar arası toplumun da Irak'ta yapıcı bir rol oynamasını destekliyor. Dünya halkının bu raporu dahi anlamakta zorlandığını görmek, Kurd halkına nasıl bir çözüm beklemenin güçlüğünü gözler önüne seriyor.

James Baker'ın birkaç gün önce Kurdistan başkanı Mesut Barzani'yi telefonla arıyarak bölgenin özel statüsünün dikkate alınacağı konusunda güvence verdiğini , Kurdistan Başkanı Mesut Berzani'in ifade etiği gibi raporun Baker'ın telefonda söyledikleriyle ters düştüğü açıktır. Bu raporun kurd halkı tarafından kabul edilecek bir tarafı olmadığı görülmektedir.Bu rapor kurd halkını geriye götürmekten başka bir amaç taşımıyor, kurd halkının tum kazanımlarını yok sayıyor.

 

Baker ve Hamilton bu raporu bu gerekçelerle düzenlerken ne amaçlıyorlar?Kürdlerin duyarlılıklarını,diğer bir deyişle nabızlarını ölçmeye mi çalışıyorlar?

 

Tüm Kurd halkı, siyasiler ve aydınları,kurdlere hiçbir şey ifade etmeyen bu rapora karşı tavır sergilemeli ve emperyalistlerin geçmişte Kürd halkına karşı sömürgeci devletleri destekleyerek Kürd Ulusal ve demokratik mücadelesini bir sürü diplomasi oyun ve entrikalarıyla boğduklarını unutmadan yukarıdaki sorulara derinlemesine yanıt bulmalıdırlar...

 

14.12.2006

Cemil Murad/Amed