Mahmut Al                
Bir fidan kurudu

                      

BIR FIDAN KURUDU                 

        

Bir fidan kurudu           

bir şafak vaktinde ansızın   

gün yüzü görmeden yumuşak bahar rüzgari tarafından

okşanmadan

yaşamın daha ilk adımında

yaşam nedir bilmeden

azgın dalgalarla

korkunç fırtınalarla

ve kurşun gibi ağır işleyen zamanın

tüm yükünü taşiyarak

onlarca yıl

aşındırdığı dört duvarın cehenneminde

kahramanca direnerek mücadele veren

bir dağ devrildi

gögsünü dolunaya siper ederek

Özgürlük için

adını serbestce hayk?rabilmek

özgürce gülebilmek

doyasiya ağliyabilmek

ölesiye sevebilmek sevişebilmek

kem gözlerden uzak

korkusuzca

adım adım dolaşabilmek ülkesinde

el ele sevdigiyle

engelsiz

Bir fida kurudu

bir şafak vaktinde

ansızın

kara bulutların gölgelediği

güneşin renklerine sarılarak

gömdü kendini

sonsuzlugun kucağına

dağların doruklarında

ülkesinin

        

 

MAHMUT AL